Recente berichten

Puzzelen met de aow

Havenwerkers in actie voor pensioengeld

Havenwerkers waken bij hoofdkantoor aegon

Pensioen komt bij 75 procent scheidingen niet ter sprake

Solidariteit van pensioenen staat onder druk

Vroeg eruit zaak van lange adem

Waarom wil verzekeraar mijn lijfrentepolis niet uitkeren

Wat is het verschil tussen pensioen en lijfrente

Afm tikt financiele dienstverleners op vingers

Geen extra maatregelen voor beter pensioen zelfstandige

Pensioenstelsel in gevaar door aftopping premieaftrek

Senioren maken hun erfenis steeds vaker zelf op

Is fietspriveplan van invloed op aow toeslag van partner

Sparen via de bank voor je pensioen

Bosbelasting mogelijk eerder ingevoerd

Jongeren de dupe van leeftijdssolidariteit bij pensioen

Nieuwe financieel directeur bij pensioenreus abp

Pensioenfonds abp benoemt twee nieuwe directieleden

Gedwongen met pensioen

Koningin beatrix als grote inspiratiebron

'Money' in het nieuws

Bos pleit voor beter toezicht op banken

Is bijbaan naast fulltime baan fiscaal voordelig

Lenen te duur door vage reclames

Nederlander weet niet wat rood staan kost

Schuldhulp malafide

Bos bekijkt ontwikkeling islamitisch bankieren

Meer schulden voor nederlandse huishoudens

Snelle aanpak schulden noodzakelijk

Kredietbank gaat schulden studenten saneren

Meer 'money' nieuws


Interessante artikelen

Dan-zul-jouw-zien-dat-ondernemers-meer-uit-gaan-geven

Hoewel-dat-uiteraard-aan-bepalen-regels-verslagen-is

Bereken-hier-hoeveel-u-kunt-ontlenen-voor-een-beoogd-hoofdsom-vanaf-maand

Ik-miste-de-stijging-met-een-consistent-toepassen-van-de-stoploss

Het-is-een-kaartspel-waarmee-veel-centen-te-winnen-valt

Gedwongen met pensioen



Gedwongen Het kabinet wil dat mensen langer doorwerken. Dokter Nico van Hasselt, 83 jaar en nog steeds actief als huisarts, heeft gemerkt dat daarvoor heel wat obstakels overwonnen moeten worden. Geen bedankje. Ik moest stoppen.

Amsterdam, 25 aug. Het was de verzekeraar zelf die huisarts Nico van Hasselt benaderde voor het afsluiten van een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Toen Van Hasselt op het antwoordformulier aankruiste dat hij die graag wilde, kreeg hij per kerende post een afwijzing. Op het formulier had hij namelijk ook zijn geboortedatum ingevuld, 19 februari 1924. De inmiddels 83-jarige Van Hasselt is nog steeds actief als huisarts in Amsterdam. Met ruim 1.700 patinten heeft hij een middelgrote praktijk. Maar de collectieve verzekeraar schreef: Helaas kunnen wij u geen arbeidsongeschiktheidsverzekering aanbieden op grond van uw leeftijd. Hij staat niet alleen. Het is voor zelfstandigen ouder dan 65 niet mogelijk zich te verzekeren tegen het wegvallen van inkomen als ze ziek zijn. Het is voor werkgevers evenmin mogelijk om zich te verzekeren tegen kosten van ziekte van oudere werknemers. Verzekeraars bieden hiervoor geen polissen aan. Terwijl het huidige kabinet, evenals voorgaande kabinetten, mensen stimuleert langer door te werken, ook na hun 65ste. De brief van de verzekeraar is voor de gedecideerde, in onberispelijk blauw pak gestoken arts een vertrouwde reactie. Dit is ordner nummer 33, zegt Van Hasselt in de huiskamer boven zijn praktijk in Buitenveldert. In de andere ordners zitten alle brieven, dagvaardingen, bezwaren en artikelen die getuigen van de strijd die hij heeft moeten voeren om na zijn 65ste jaar door te kunnen werken. Het grote Amsterdamse ziekenfonds ZAO, nu Agis, schreef hem kort na die verjaardag dat hij moest stoppen met werken. Alleen dat: stoppen. Geen bedankje. Van Hasselt weigerde. ZAO was verbijsterd. Dat had nog nooit iemand gedaan. En daarmee begon een juridische strijd die zestien jaar zou duren. Er was geen wet die Van Hasselt verbood om door te werken, zegt hij. Dus dat deed hij, dan maar zonder vergoeding. Toen ZAO in de gaten kreeg dat hij zijn patinten gratis behandelde, weigerde het fonds nog langer zijn recepten te vergoeden. Die heeft de arts vervolgens uit eigen zak betaald. Het ergste vond Van Hasselt de brief die het ziekenfonds stuurde aan de 1.100 van zijn toen 3.000 patinten die bij dit fonds waren verzekerd. Zichtbaar verontwaardigd: Daarin stond dat ze een andere arts moesten zoeken, omdat de kwaliteit van oudere artsen onvoldoende is. Andere verzekeraars verlengden hun contract met de arts wel, maar de Amsterdamse Huisartsen Vereniging koos de kant van het Amsterdamse fonds. Zij begrepen niet dat het mogelijk was om nee te zeggen tegen ZAO. Van Hasselt was niet meer welkom op bijeenkomsten van de huisartsenvereniging, en werd uitgesloten van waarnemingen. Toch was er bij Van Hasselt geen twijfel dat hij zou blijven werken. Dat was niet alleen omdat hij zich daarvoor ruimschoots fit genoeg voelde. Zijn besluit om arts te worden nam hij toen hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in de cel zat, ter dood veroordeeld voor verzetsdaden: hij zou niet in de voetsporen van zijn vader treden en bankier worden, maar zijn leven wijden aan het helpen van anderen. Ik heb een dienend beroep. Als iemand daaraan komt, ga ik trappen. Van Hasselt is het soort huisarts dat elke dag, en nacht, beschikbaar is voor zijn patinten. Veel van hen kent hij al decennia, en hij wordt uitgenodigd op bruiloften, feesten en begrafenissen. Een familiearts, die het betreurt dat er steeds minder huisartsen zijn met een vergelijkbare taakopvatting. Een verzekeraar die hem dwong te stoppen, was voor hem onaanvaardbaar. Er volgde een groot aantal rechtszaken, die Van Hasselt uiteindelijk allemaal won. De meest recente uitspraak was van de Commissie Gelijke Behandeling in 2005. Volgens Van Hasselt kantelde de zaak in zijn voordeel toen deze commissie aan Agis, het nieuwe ZAO, vroeg hoe zij de kwaliteit van artsen beoordeelde. Toen moesten ze toegeven dat ze dat niet doen. Daarna kreeg de voorzitter van de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) die met Van Hasselt was meegekomen, dezelfde vraag, en die legde uit dat de vereniging een uitgebreid systeem van kwaliteitscontrole heeft. Daarop besloot de Commissie dat Agis zich schuldig maakte aan leeftijdsdiscriminatie. Dit is niet het einde van het conflict. Van Hasselt wil een vergoeding van de schade die hij heeft geleden. De 500 patinten die ik door het gedrag van ZAO ben kwijtgeraakt, de medicijnen die ik zelf heb betaald, rente. En het gaat daarbij niet om hem. Ik wil dat geld wel aan een goed doel geven. Maar Agis moet de schade vergoeden. Rest de vraag waarom hij zich wil verzekeren tegen het verlies van inkomen bij ziekte. Hij heeft toch een AOW, en pensioen? Er zijn praktische redenen. Als ik ziek ben bijvoorbeeld, moet ik een vervanger betalen. Maar voor Van Hasselt is het ook een principile zaak. Als mensen doorwerken als ze 65 zijn geworden, moeten ze zich ook tegen ziekte kunnen verzekeren. Er kunnen ik weet niet hoeveel redenen zijn waarom mensen die doorwerken na hun 65-ste het inkomen nodig hebben. Omdat ze anderen onderhouden, omdat ze een onvolledige AOW krijgen, geen pensioen, omdat ze schulden hebben. Dat doet er niet toe. Maar het is niet rechtvaardig dat ze zich niet kunnen verzekeren tegen ziekte. Voor 65-plussers geen verzekering Werkgevers kunnen zich niet verzekeren tegen kosten van ziekte of van werknemers die ouder zijn dan 65 jaar. Sinds 2004 moeten werkgevers zieke werknemers niet n, maar twee jaar loon doorbetalen. Die loondoorbetalingsplicht geldt ook voor werknemers ouder dan 65 jaar, maar er zijn geen verzekeraars die daarvoor polissen aanbieden. In veel caos is bepaald dat de arbeidsovereenkomst eindigt als werknemers 65 worden. Ook is soms expliciet bepaald dat sommige bepalingen niet gelden voor ouderen. Voor sommige beroepen geldt een wettelijke leeftijdsgrens. Voor bijvoorbeeld burgemeesters is die onlangs verhoogd van 65 naar 70 jaar. Veel werkgevers willen oudere werknemers alleen via een uitzendconstructie aannemen. Dat houdt in dat zij soms een aantal maanden niet mogen werken, om te voorkomen dat zij in vaste dienst komen.

Bron: NRC Handelsblad 25 augustus 2007